قرآن کتابی است که به نام خدا آغاز می شود و به نام مردم پایان می یابد !

عشق مگر حتما باید پیدا و آشکارا باشد تا به آدمیزاد حق عاشق بودن و عاشق شدن بدهد؟

گاه عشق گم است اما هست .

عشق مگر چیست ؟ آنچه که پیداست ؟

نه !

عشق اگر پیدا باشد که دیگر عشق نیست ! معرفت است !

عشق از آن رو هست که نیست !

پیدا نیست و حس می شود ،

منقلب می کند ، می گریاند ، می کوباند و می دواند .

گاه آدم , خودِ آدم عشق است .

بودنش عشق است . رفتن و نگاه کردنش عشق است .

دست و قلبش عشق است .

در تو عشق می جوشد بی آنکه ردّش را بشناسی !

بی آنکه بدانی از کجا در تو پیدا شده , روییده !

شاید نخواهی هم , شاید بخواهی و ندانی , نتوانی که بدانی !

پیدا و ناپیداست عشق .

گاه تو را به شوق می جنباند و گاه به درد چاهیت فرو میکشد ...

به معجزهء عشق ایمان دارم .

ماندگاری معجزهء عشق  به میزان عشق بستگی دارد ،

هرچه عشق عمیق تر باشد معجزه اش ماندگار تر است .

بعضی عشق ها کوتاه اند و زودگذر و اعجاز آنها همچون ید بیضای حضرت موسی  به زمانی خاص اختصاص دارد ...

و عشقِ خدا ، معجزهء جاویدان زندگی است . همچون قرآن حضرت خاتم .

 دوستان آسمونی من آرزو می کنم تا هر روزتان سرشار از معجزه باشه ، و عشق به خدا روز به روز در قلبتون بیشتر بشه .

عشق چه زمینی باشد ، چه آسمانی عاقبتش رو به خداست . 

سبز باشید و آسمونی

خدا نگهدار